Język migowy
– język ludzi niedosłyszących

Język migowy powstał w odpowiedzi na potrzeby osób, które trwale utraciły słuch, ich dzieci, rodzin oraz tych, którzy słuch stracili dopiero na pewnym etapie swojego życia i nie są głusi od urodzenia.

Problemy ze słuchem

Polski Język Migowy wykształcił się jako język naturalny, jakiego używają osoby głuche i jakim porozumiewają się ze swoimi najbliższymi. Aby nauczyć się tego języka wystarczy zapisać się na kurs przygotowywany opracowywany przez specjalistów od języka migowego. W większych miastach kursy takie można znaleźć bezpośrednio przy ośrodkach pomocy osobom głuchym i niedosłyszącym, instytucjach, a nawet firmach prywatnych, które w takich szkoleniach się wyspecjalizowały. I choć w internecie znaleźć można podstawowe znaki wykorzystywane w języku migowym i umożliwiające porozumiewanie się w nim, to nie zastąpią one jednak uczestnictwa w kursie, który podstaw i zawiłości tego języka uczy najlepiej.

Podstawowe znaki migowego znaleźć można na internetowych stronach Polskiego Związku Głuchych (http://www.pzg.org.pl/sc/sc_jm_1.htm) oraz na witrynach innych stowarzyszeń i fundacji związanych ze związkami osób głuchoniemych - znajdziemy tam również animacje video, które pomogą nam zobaczyć kilka prostych zdań w języku migowym „na żywo”.

Warto wiedzieć, że nie ma jednego, oficjalnego języka migowego dla wszystkich. Może się okazać, że język, jakiego osoby nie słyszące nauczyły się w Polsce, będzie zupełnie nieprzydatny w Niemczech, Wielkiej Brytanii czy Stanach Zjednoczonych. Na szczęście znaki do porozumienia się migowym opierają się głównie na naturalnych odruchach ciała i naszych gestach, więc są podobne i stosunkowe nie trudne do zrozumienia.